جدول صرف اسم در زبان انگلیسی (توضیح: اسم در زبان انگلیسی کهن، جنسیت داشت. یعنی مؤنث، مذکر یا خنثی بود. اسم مذکر، میتوانست با قاعده یا بی قاعده باشد)
زبان انگلیسی با توجه به ریشه آلمانیاش در گذشته دارای جنسیت برای اسامی بوده است. این جنسیت در طول زمان از بین رفته و امروزه تنها تأثیر آن بر روی ضمایر سوم شخص مفرد (He, She, it) دیده میشود. در زبان انگلیسی امروزی جنسیت گرامری تقریباً همه اسامی با جنسیت طبیعی آنها یکسان است، این یعنی وقتی مثلاً دربارهٔ یک مرد صحبت میشود همیشه ضمیر مذکر برای اشاره به آن استفاده میشود. البته با توجه به تأثیر اندک جنسیت در زبان انگلیسی، تقریباً دانستن جنسیت اسامی در این زبان اهمیتی ندارد.
فعلها را از جنبههای گوناگون میتوان طبقهبندی کرد ضمن اینکه بعضی فعلها میتوانند نقشهای گوناگون و متضادی را بازی کنند (مانند افعال to be و to have). مثلاً میتوان افعالی که صورتهای صرفی ناقص دارند (مانند اکثر افعال کمکی و افعالی که برای آب و هوا به کار میروند) را تحت عنوان افعال ناقص در مقابل سایر افعال که صورتهای صرفی کامل دارند قرار داد. یا میتوان افعالی که صرفاً جنبه پیوند دهندگی بخش نهاد جمله با قسمت غیر فعلی گزاره را دارند (مانند افعال to be(وقتی به عنوان فعل اصلی بیاید) , to become , to seem را تحت عنوان افعال ربطی از سایر افعال که جنبه کنشی دارند (افعال تام) جدا کرد. یا میتوان افعالی که در جمله صرفاً جنبه نقشی (functional) دارند و برای فراداد مقولههای دستوری نمود، زمان دستوری، وجهیت یا جهت فعل به کار میروند را با عنوان افعال کمکی از سایر افعال که به عنوان فعل اصلی یا قاموسی هستند جدا کرد.
برچسب: انگلیسی,
نویسنده: باربد نصیری